Hari Stutih

प्राणानायम्योमिति चित्तं हृदि रुद्ध्वा नान्यत् स्मृत्वा तत्पुनरत्रैव विलाप्य । क्षीणे चित्ते भादृशिरस्मीति विदुर्यं तं संसारध्वान्तविनाशं हरिमीडे ॥६॥